Çekmeköy Belediye Başkanı Orhan Çerkez'in CHP'den, Ak Parti'ye geçişi sonrası Çekmeköy Belediye Meclisi'nin Eylül ayı oturumunu sadece sert tartışmaların yaşandığı bir toplantı olarak görmek büyük eksiklik olur.

Çünkü o gün söylenenler, yaklaşık 2,5 yıldır Çekmeköy'ün nasıl yönetildiğine, aynı yolu birlikte yürüyen insanların bugün neden farklı noktalarda olduğuna ve bundan sonra nasıl bir siyasi tabloyla karşılaşabileceğimize ilişkin önemli ipuçları verdi.

Toplantının başında Belediye Başkanı Orhan Çerkez, mecliste oluşan yeni siyasi tabloyu açıkladı. Ekrem Esmeray ve Fevzi Varlı'nın AK Parti'ye geçtiğini, Soner Çiçekli ve Cemil Özdemir'in ise CHP'ye döndüğünü ifade etti.

Sonrasında başlayan tartışma ise toplantının esas gündeminin önüne geçti.

Seyfettin Yıldırım'ın gündem dışı konuşmasında Başkan Çerkez'e yönelik söylediği, “Ne dediysek yaptık. Ne eksiğimiz vardı da gittiniz?” sözleri bence toplantının en önemli sorularından biriydi.

Çünkü bu, sadece bir parti değişikliğine yönelik tepki değildi. Aynı zamanda uzun süre birlikte hareket etmiş insanların birbirlerine dönüp geçmişi sorgulamaya başladıklarının da göstergesiydi.

Orhan Çerkez'in cevabı da dikkat çekiciydi.

Başkan Çerkez, yapılan bir toplantıyı hatırlatarak iki kişi hariç herkesin bir yere gideceğini söylediğini ifade etti. İlçe örgütünün de iki kişi dışında Yeni Parti'ye geçtiğini sözlerine ekledi.

Dolayısıyla ortaya çıkan tabloyu sadece Orhan Çerkez'in siyasi tercihi üzerinden okumak doğru olmaz. CHP'den ayrılanlar, geri dönenler, AK Parti'ye geçenler, Yeni Parti'yi tercih edenler derken Çekmeköy siyasetinde kartların yeniden dağıtıldığı açıkça görülüyor.

Önder Ulutaş ve Turgut Genç'in de söz almasıyla tartışmanın farklı tarafları kendilerini ifade etme fırsatı buldu. Zaman zaman meclis sıralarından, zaman zaman da oturumu izlemeye gelen vatandaşlardan sesler yükseldi. Başkan Çerkez de bazı çıkışlara oldukça sert cevaplar verdi. Salonda tansiyonun yükseldiği, ortamın gerildiği anlar oldu.

Konuşanlar kadar konuşmayanlar da vardı.

Böylesine önemli iddiaların, eleştirilerin ve geçmişe yönelik değerlendirmelerin yapıldığı bir oturumda bazı meclis üyelerinin sessiz kalmayı tercih etmesi de dikkatlerden kaçmadı. Elbette herkes konuşmak zorunda değil. Bazen siyasette susmak da bir tercihtir. Ancak böylesine kritik dönemlerde kimin ne söylediği kadar, kimin ne söylemediği de not edilir.

Çünkü bugün birbirlerini eleştiren insanların önemli bir bölümü düne kadar aynı siyasi yapı içerisinde, aynı belediye yönetiminin parçalarıydı.

Bu nedenle karşılıklı açıklamaları yalnızca bugünkü siyasi pozisyonlar üzerinden değerlendirmek eksik kalır. Söylenen her söz, yapılan her eleştiri ve verilen her cevap aynı zamanda geride kalan yönetim dönemine ilişkin önemli birer not niteliğinde.

Oturumun son bölümünde ise siyasi tansiyonun yerini daha yapıcı bir dil aldı.

Grup başkanvekilleri Gülali Alagöz, Alpaslan Çavuşoğlu ve Şenol Alan kendi değerlendirmelerini yaptı. Farklı görüşlere rağmen konuşmaların sonunda ortak vurgu Çekmeköy oldu. İlçeye hizmet etmek için çalışmaya devam edeceklerini ifade etmeleri, sert geçen toplantının ardından önemliydi.

Şenol Alan'ın parti değiştirmelerin siyasette ilk kez yaşanmadığını geçmişten örneklerle anlatması ve yaşananlara gösterilen tepkinin fazla olduğunu söylemesi de tartışmaya farklı bir pencere açtı.

Sonrasında söz alan AK Parti Çekmeköy İlçe Başkanı ve İl Meclis Üyesi Fatih Sırmacı ise farklı tarafların Çekmeköy için çalışmaya devam edeceklerini söylemelerini gelecek dönem açısından olumlu bulduğunu belirterek teşekkür etti.

Tam toplantının siyasi mesajları tamamlandı derken Meclis Başkanvekili Bora Kılıç söz aldı.

Kılıç'ın, “Beni herkes tanır. Orhan Başkan için düğünlere, cenazelere, açılışlara gittim, selamını götürdüm” dedikten sonra, zaten zor aldığını söylediği “Meclis Başkanvekili” tabelasının kaldırılmasına çok üzüldüğünü belirterek tabelanın yeniden yerine konulmasını rica etmesi, bu kadar önemli gündemin ve yüksek tansiyonun arasında salonda şaşkınlıkla karşılanan bir çıkış oldu.

Bazen siyasette büyük tartışmalar kadar küçük ayrıntılar da dönemin ruhunu anlatır. O tabela meselesi de sanırım bu toplantının hafızalarda kalan ayrıntılarından biri olacak.

Meclis toplantısı bitti ama ortaya çıkan sorular masada duruyor.

Ve bütün bu tartışmaların arasında unutulmaması gereken asıl taraf seçmen.

31 Mart'ta yaklaşık 83 bin seçmen, CHP'nin adayı ve kadroları Çekmeköy'ü yönetsin diye oy verdi. Bugün yaşanan siyasi değişimler karşısında o seçmenin soru sorması da, yapılan tercihlerin gerekçesini merak etmesi de son derece doğal.

Ancak meselenin bir başka tarafı daha var.

Çekmeköy sadece o 83 bin seçmenden ibaret değil. Siyasi tercihi ne olursa olsun, nüfusu 300 bini aşan bir ilçenin tamamı belediyeden hizmet bekliyor. Seçim sandıkta bitti. Bundan sonra belediye başkanının da, meclis üyelerinin de sorumluluğu kendisine oy verenlerle sınırlı değil; bütün Çekmeköy'e karşı.

Belki bundan sonraki dönemi değerlendirirken bakmamız gereken ölçü de tam olarak bu olmalı.

Kim hangi partiden ayrıldı, kim hangi partiye geçti elbette siyasetin konusu olacak. Tartışılacak, eleştirilecek, cevaplar verilecek.

Ama günün sonunda Çekmeköylünün bakacağı yer başka:

Hizmet geldi mi? Sorunlar çözüldü mü? Çekmeköy kazandı mı?

Bu oturum, bundan sonraki Çekmeköy siyasetinin aynası olabilir.

O aynada siyasi hesaplaşmaları mı, yoksa Çekmeköy için birlikte çalışan bir meclisi mi göreceğiz?

Bunu da hep birlikte göreceğiz.